برای جواد علیزاده، کاریکاتور تنها یک اثر هنری نیست، بلکه ابزاری برای آگاهی‌بخشی و تقویت روحیه جامعه است؛ ابزاری که به گفته او، در شرایط فعلی بیش از هر زمان دیگری با موانع انتشار روبه‌رو شده است.
جواد علیزاده، کاریکاتوریست پیشکسوت در گفت‌وگو با ایسنا با یادآوری روزهای جنگ ایران و عراق، به شرایط انتشار کاریکاتور در آن روزها اشاره می‌کند. او که در آن سال‌ها علاوه بر همکاری مستمر با روزنامه‌ها، گاه‌نامه تخصصی خود را نیز منتشر می‌کرد، می‌گوید: «با وجود سایه سنگین جنگ، فضا برای کار مطبوعاتی فکاهی و انتقادی باز بود. ما علاوه بر طرح‌هایی که با محوریت جبهه‌ها و علیه صدام می‌کشیدیم، به مسائل پشت جبهه و مشکلاتی همچون گرانی و آسیب‌های اقتصادی نیز می‌پرداختیم. در واقع، این کاریکاتورها تنها کارکرد انتقادی نداشتند، بلکه در راستای روحیه‌بخشی به رزمندگان و مردم و همچنین آگاهی‌بخشی بودند.»
او با تاکید بر فضای نقد در آن مقطع تاریخی می‌افزاید: «همان زمان بارها گفتم که انتشار چنین طرح‌های منتقدانه‌ای در زمان جنگ، نشان می‌دهد مسئولان ما تا چه اندازه انتقادپذیرند؛ فضایی که در عراق تحت حکومت صدام مطلقاً وجود نداشت.»
این کاریکاتوریست پیشکسوت همچنین با مقایسه فضای کاری امروز با گذشته، می‌گوید: «امروز شرایط برای من کاملاً متفاوت شده است. با قطعی اینترنت، دیگر بستر مناسبی برای عرضه طرح‌ها در شبکه‌های اجتماعی وجود ندارد. از سوی دیگر، روزنامه هم‌میهن که در آن مشغول به کار بودم نیز توقیف شده است. من که تا پیش از این همزمان در مطبوعات و فضای مجازی فعال بودم، حالا با این سؤالِ جدی روبه‌رویم که دیگر کجا می‌توانم کارهایم را عرضه کنم؟ در همین روزهای جنگ اخیر نیز طرح‌هایی کشیدم، اما متأسفانه فضایی برای انتشار آن‌ها در اختیار نداشتم.»
علیزاده درباره رسالت پنهان هنر در شرایط بحرانی نیز معتقد است: «کاریکاتور می‌تواند تأثیری نامرئی اما عمیق بگذارد؛ ذهن را باز کند، به جامعه روحیه بدهد و آگاهی ایجاد کند.»
او همچنین یادآور می‌شود که «وقتی کشوری مورد تجاوز قرار می‌گیرد، دفاع یک ضرورت گریزناپذیر است؛ اما اگر در مقطعی، صلح بتواند جلو کشتار و ویرانی را بگیرد و به نفع مردم تمام شود، باید به آن هم اندیشید.در نهایت کسی جنگ‌طلب نیست و زندگی در صلح ارجحیت دارد.»
علیزاده همچنین با اشاره به چالش‌های کار کردن بدون اینترنت، یادآور می‌شود: «زمانی که اینترنت قطع نبود، ما از کاریکاتورهایمان با گوشی عکس می‌انداختیم، در واقع از گوشی به عنوان اسکنر استفاده می‌کردیم. سپس تصاویر را به ایمیل خودمان می‌فرستادیم و بعد با فتوشاپ، ویرایش می کردیم. اما اکنون با قطع اینترنت علاوه بر مشکل انتشار آثار، امکان اجرا و ویرایش آثار هم از بین رفته است. از سویی باید این نکته را هم در نظر داشت که اگر اینترنت برای ملت بد و مضر است، مسئولان ما نیز نباید از اینترنت و توئیتر (X) استفاده کنند. یک بام و دو هوا که نمی‌شود!»/ایسنا
