از فقدان مادر در دوران کودکی و درگذشت برادر تا ورود به عرصه حقوق فوتبال؛ از تصمیمی که به گفته خودش به دلیل اعتراض به آنچه بی‌احترامی به شجاع خلیل‌زاده می‌دانست، اتخاذ کرد تا تأکید بر ضرورت حفظ وحدت اقوام ایرانی؛ محمد معصومی در گفت‌وگو با صبح ملت نیوز از مسیری سخن می‌گوید که در آن، فوتبال تنها یک حرفه نیست و اعتبار کاری، بدون پایبندی به اصول انسانی، معنای کاملی ندارد.
معصومی که سابقه حضور در رده‌های پایه فوتبال ملی را در کارنامه دارد، معتقد است می‌توان در فوتبال بین‌المللی فعالیت کرد، برای موفقیت حرفه‌ای جنگید و در عین حال، نسبت به مسائل کشور و دغدغه‌های مردم بی‌تفاوت نبود. او در این گفت‌وگو از تجربه‌های شخصی، نگاهش به آینده فوتبال ایران، رابطه عاطفی خود با مردم مازندران و ضرورت مقابله با توهین‌های قومی می‌گوید؛ با این تأکید که هیچ رقابت فوتبالی نباید به تقابل میان مردم ایران تبدیل شود.
«پیش از آنکه وکیل فوتبال باشم، فرزند ایرانم»
صبح ملت نیوز: اگر بخواهیم محمد معصومی را فراتر از عنوان وکیل ورزشی بشناسیم، باید از کجا شروع کنیم؟
محمد معصومی: فکر می‌کنم باید از زندگی شروع کرد؛ از روزهایی که انسان هنوز شناخت زیادی از دنیا ندارد، اما خیلی زود با سختی‌های آن روبه‌رو می‌شود.
من در خانواده‌ای با هفت برادر و سه خواهر بزرگ شدم. خانواده همیشه جایگاه ویژه‌ای در زندگی من داشته، به‌خصوص به این دلیل که فقدان‌هایی را تجربه کرده‌ام که صحبت کردن درباره آن‌ها هم آسان نیست.
مادرم را در دوران کودکی بر اثر بیماری از دست دادم. برای یک کودک، مادر فقط عضوی از خانواده نیست؛ تمام امنیت دنیاست. وقتی چنین تکیه‌گاهی را در سنین پایین از دست می‌دهی، بخشی از کودکی‌ات برای همیشه تغییر می‌کند. سال‌ها بعد نیز درگذشت یکی از برادرانم بر اثر بیماری، آن هم در اوج جوانی، غم دیگری به زندگی‌ام اضافه کرد.
این اتفاق‌ها به من آموختند که زندگی همیشه مطابق برنامه ما پیش نمی‌رود. انسان ممکن است در ظاهر لبخند بزند، کار کند و برای آینده بجنگد، اما خاطراتی در درونش داشته باشد که هیچ‌وقت فراموش نمی‌شوند.
برای من، موفقیت فقط رسیدن به جایگاهی بالاتر نیست؛ موفقیت واقعی این است که با وجود تمام سختی‌ها، انسانیت خودت را حفظ کنی و وقتی به موقعیتی رسیدی، بتوانی دست دیگران را هم بگیری.
صبح ملت نیوز: شما فوتبال را از رده‌های پایه آغاز کردید و سابقه حضور در رده‌های پایه تیم ملی را دارید. چه شد که مسیر حرفه‌ای خود را در حوزه حقوق فوتبال ادامه دادید؟
معصومی: فوتبال همیشه بخش مهمی از زندگی من بوده است. زمانی که خودم در زمین فوتبال حضور داشتم، از نزدیک با آرزوهای بازیکنان، فشار مسابقات، دشواری‌های مسیر حرفه‌ای و اهمیت فرصت‌هایی که در اختیار یک فوتبالیست قرار می‌گیرد، آشنا شدم.
بعدها احساس کردم می‌توانم در حوزه حقوقی فوتبال نیز نقش مؤثری داشته باشم؛ حوزه‌ای که گاهی یک تصمیم قراردادی، یک بند حقوقی یا یک مذاکره درست می‌تواند مسیر آینده یک بازیکن را تغییر دهد.
امروز تلاش می‌کنم در زمینه مسائل حقوقی و قراردادی فوتبال و ارتباطات حرفه‌ای با بازیکنان و مربیان فعالیت کنم. در کنار آن، تجربه‌ها و ارتباطات بین‌المللی در برخی بازارهای فوتبال آسیا و آفریقا را نیز دنبال کرده‌ام.
در این حرفه، اعتماد مهم‌ترین سرمایه است. بازیکن باید مطمئن باشد کسی که در کنار او قرار گرفته، منافع حرفه‌ای و حقوقی‌اش را جدی می‌گیرد.
دوست دارم اگر نامم در کنار یک قرارداد مطرح می‌شود، دلیل آن فقط بزرگی قرارداد نباشد؛ بلکه دقت، تعهد و مسئولیت‌پذیری حرفه‌ای نیز پشت آن قرار داشته باشد.
«موفقیت بین‌المللی زمانی ارزشمند است که فوتبال ایران را هم تقویت کند»
صبح ملت نیوز: با توجه به ارتباطات حرفه‌ای شما با برخی بازیکنان مطرح و بازارهای فوتبالی خارجی، چه چشم‌اندازی برای آینده فعالیت خود و فوتبال ایران دارید؟
معصومی: فوتبال امروز دیگر به مرزهای جغرافیایی محدود نیست. یک بازیکن می‌تواند از آسیا به اروپا برود، در آفریقا فرصت حرفه‌ای پیدا کند یا در لیگ دیگری مسیر تازه‌ای برای خودش بسازد. در چنین شرایطی، شناخت بازارها، ارتباطات حرفه‌ای و تسلط بر مسائل حقوقی اهمیت زیادی دارد.
من نیز در حوزه فعالیت‌های حرفه‌ای خود، ارتباط با برخی بازیکنان مطرح و بازارهای فوتبالی آسیایی و آفریقایی را دنبال کرده‌ام و امیدوارم در آینده فرصت‌های بیشتری برای همکاری‌های معتبر بین‌المللی فراهم شود.
با این حال، اعتقاد دارم موفقیت واقعی زمانی به دست می‌آید که در کنار فعالیت بین‌المللی، از استعدادهای ایرانی نیز غافل نشویم.
چه ارزشی دارد که بتوانیم با فوتبال کشورهای دیگر ارتباط برقرار کنیم، اما جوان مستعد شهر خودمان یا بازیکن گمنام ایرانی را که به حمایت نیاز دارد، نبینیم؟
آرزوی من این است که تجربه و ارتباطات حرفه‌ای‌ام بتواند به رشد فوتبال ایران نیز کمک کند. دوست دارم بازیکنان ایرانی فرصت‌های بیشتری برای پیشرفت داشته باشند و فعالان این حوزه نیز بتوانند با دانش، اعتبار و مسئولیت‌پذیری، زمینه حضور موفق‌تر آن‌ها را در بازارهای بین‌المللی فراهم کنند.
تصمیمی در دفاع از احترام به بازیکن
صبح ملت نیوز: یکی از اتفاقاتی که درباره آن صحبت کرده‌اید، انصراف از ادامه جلسه‌ای برای قرارداد با پرسپولیس به دلیل آن چیزی است که بی‌احترامی به شجاع خلیل‌زاده می‌دانستید. ماجرا چه بود؟
معصومی: آن اتفاق برای من فقط یک موضوع فوتبالی نبود؛ مسئله احترام بود.
در آن مقطع، به دلیل آنچه من بی‌احترامی به شجاع خلیل‌زاده از سوی آقای رسول پناه، مدیرعامل وقت پرسپولیس، می‌دانستم، تصمیم گرفتم جلسه مربوط به عقد قرارداد با یکی از بازیکنان آن زمان لیگ یک را ادامه ندهم. آن بازیکن بعدها به یکی از چهره‌های مطرح فوتبال ایران تبدیل شد.
من احساس کردم اگر قرار است درباره یک همکاری حرفه‌ای تصمیم بگیرم، باید به اصولی که به آن‌ها اعتقاد دارم نیز پایبند بمانم. حمایت از احترام به بازیکن و دفاع از شأن انسانی او برای من اهمیت داشت.
تصمیم‌هایی از این دست همیشه آسان نیستند. گاهی ممکن است یک فرصت حرفه‌ای را از دست بدهید، اما در مقابل، با وجدان خودتان احساس آرامش کنید.
من ادعا نمی‌کنم که تمام تصمیم‌هایم بی‌نقص بوده‌اند؛ هیچ انسانی نمی‌تواند چنین ادعایی داشته باشد. اما تلاش کرده‌ام در بزنگاه‌ها، احترام و اصول شخصی‌ام را قربانی یک موقعیت شغلی نکنم.
قرارداد ممکن است امضا شود یا نشود و فرصت ممکن است از دست برود یا دوباره به دست بیاید؛ اما اگر انسان برای رسیدن به یک موقعیت، احترام را فراموش کند، چیزی را از دست داده که به‌سادگی قابل جبران نیست.
«لر بودن و دوست داشتن مازندران هیچ تضادی با یکدیگر ندارند»
صبح ملت نیوز: حمایت شما از مردم مازندران در آن ماجرا چه جایگاهی داشت؟ این علاقه از کجا شکل گرفته است؟
معصومی: من همیشه به مردم مازندران علاقه داشته‌ام. این علاقه، موضوعی تبلیغاتی یا محدود به یک مقطع خاص نیست؛ حاصل سال‌ها ارتباط، رفت‌وآمد و آشنایی با مردم این منطقه است.
مردم مازندران و به‌طور کلی مردم شمال ایران را مردمانی بااصالت، مهمان‌نواز و شریف می‌دانم. خاطرات و ارتباطات زیادی با آن‌ها دارم و به همین دلیل، خودم را از نظر عاطفی بیگانه با مردم این منطقه نمی‌دانم.
من لر هستم و به اصالت لری خودم افتخار می‌کنم، اما در کنار آن، احساس نزدیکی عمیقی هم به مردم مازندران و شمال کشور دارم.
به اعتقاد من، هویت ایرانی چیزی نیست که انسان را در یک مرز قومی محدود کند. ما می‌توانیم به ریشه‌های خودمان افتخار کنیم و هم‌زمان با مردم اقوام دیگر پیوند عمیقی داشته باشیم.
من نه می‌خواهم لر بودنم را پنهان کنم و نه علاقه‌ام به مازندران را انکار کنم. این دو برای من در تضاد با یکدیگر نیستند؛ هر دو بخشی از زیبایی ایران هستند.
صبح ملت نیوز: اخیراً موضوع توهین به قوم لر از سوی برخی هواداران نساجی مطرح شده است. واکنش شما به این اتفاق چیست؟
معصومی: طبیعی است که شنیدن هرگونه توهین به قوم لر، به‌خصوص برای کسی که خودش به این ریشه افتخار می‌کند، ناراحت‌کننده باشد. من نیز از شنیدن چنین اتفاقی ناراحت شدم، اما ترجیح می‌دهم میان رفتار افراد و هویت یک جامعه بزرگ تفاوت قائل شوم.
اگر فردی در فضای فوتبال حرف نادرستی بزند یا رفتاری توهین‌آمیز داشته باشد، نباید آن رفتار را به میلیون‌ها انسان تعمیم داد.
من مردم مازندران را با سال‌ها ارتباط و شناخت می‌شناسم و آن‌ها را مردمانی شریف و بااصالت می‌دانم. به همین دلیل، نمی‌خواهم یک اتفاق یا رفتار احتمالی از سوی تعدادی از افراد، رابطه عاطفی من با مردم شمال را تحت تأثیر قرار دهد.
البته این به معنای بی‌اهمیت دانستن توهین نیست. توهین قومی باید محکوم شود؛ چه علیه لرها باشد، چه مازندرانی‌ها و چه هر قوم دیگری.
پاسخ به توهین، توهین متقابل نیست. اگر کسی به ما بی‌احترامی کرد، نباید اجازه دهیم رفتار او ما را از ارزش‌های خودمان دور کند. ناراحتی‌ام را پنهان نمی‌کنم، اما اجازه هم نمی‌دهم این ناراحتی به دشمنی با مردمی تبدیل شود که سال‌ها دوستشان داشته‌ام.
نساجی فقط یک تیم فوتبال نیست؛ بخشی از خاطره و هویت ورزشی مازندران است. همان‌طور که هویت لری برای من محترم است، هویت مازندرانی نیز محترم خواهد ماند. هیچ تیم و هیچ مسابقه‌ای ارزش آن را ندارد که دو بخش از خانواده بزرگ ایران مقابل یکدیگر قرار بگیرند.
«فوتبال باید بهانه‌ای برای دوستی باشد، نه دشمنی»
صبح ملت نیوز: چه پیامی برای هواداران فوتبال، به‌ویژه هواداران نساجی و مردم لرستان دارید؟
معصومی: می‌خواهم بگویم فوتبال باید بهانه‌ای برای دوستی باشد، نه دشمنی.
هوادار نساجی حق دارد تیمش را دوست داشته باشد، برای پیروزی آن خوشحال شود و از شکستش ناراحت باشد. هوادار تیم‌های لری نیز همین حق را دارد. اما هیچ‌کس نباید به دلیل زبان، قومیت، محل تولد یا ریشه خانوادگی‌اش تحقیر شود.
ما در کشوری زندگی می‌کنیم که زیبایی آن از کنار هم قرار گرفتن اقوام مختلف شکل گرفته است. لر، مازندرانی، کرد، ترک، عرب، بلوچ، فارس و دیگر اقوام ایرانی، هرکدام فرهنگ، تاریخ و افتخارات خود را دارند. احترام به این تفاوت‌ها، قدرت ایران را بیشتر می‌کند.
اگر روزی بتوانم کاری کنم که یک جوان لر و یک جوان مازندرانی در کنار هم رشد کنند، با هم فوتبال بازی کنند و به یکدیگر احترام بگذارند، آن را موفقیتی بزرگ‌تر از بسیاری از دستاوردهای حرفه‌ای خودم می‌دانم.
رقابت فوتبالی باید در زمین مسابقه باقی بماند. ما می‌توانیم رقیب یکدیگر باشیم، اما لازم نیست دشمن هم باشیم. هیچ نتیجه‌ای در فوتبال نباید بهانه‌ای برای توهین به هویت و ریشه‌های مردم شود.
وطن‌دوستی؛ فراتر از یک عنوان حرفه‌ای
صبح ملت نیوز: شما در جریان تنش‌ها و حملات نظامی اخیر نیز از حضور مستمر در خیابان‌ها و حمایت از کشور سخن گفته‌اید. چرا این موضوع برایتان اهمیت دارد؟
معصومی: برای من، وطن فقط یک واژه نیست. وطن جایی است که خانواده، خاطرات، فرهنگ، زبان و هویت ما در آن شکل گرفته است.
در دوره‌ای که کشور با تنش‌های منطقه‌ای و حملات نظامی آمریکا و اسرائیل روبه‌رو بود، تلاش کردم در کنار مردم حضور داشته باشم و حمایت خودم را از کشور و یاد شهدا نشان بدهم. در چنین روزهایی احساس می‌کردم نمی‌توانم نسبت به شرایط کشور بی‌تفاوت باشم. حضور در کنار مردم و ابراز همبستگی با آن‌ها، بخشی از مسئولیتی بود که در برابر وطنم احساس می‌کردم.
من به شهدا احترام می‌گذارم و معتقدم یاد آن‌ها باید ما را به مسئولیت‌پذیری بیشتر، حفظ همبستگی ملی و خدمت به مردم دعوت کند.
البته وطن‌دوستی فقط در یک شکل از حضور خلاصه نمی‌شود. یک پزشک با درمان مردم، یک معلم با آموزش، یک ورزشکار با افتخارآفرینی و یک فعال حقوقی با دفاع از حقوق افراد می‌تواند به کشورش خدمت کند.
برای من، مهم این است که هر کجا هستم، بدانم چه سهمی در بهتر شدن حال مردم و سربلندی ایران دارم.
صبح ملت نیوز: آیا فعالیت‌های حرفه‌ای و قراردادهای بین‌المللی در چنین شرایطی همچنان در اولویت شما قرار می‌گیرند؟
معصومی: من فوتبال را دوست دارم و برای فعالیت حرفه‌ای خودم ارزش قائلم، اما اولویت‌های زندگی را نمی‌توان فقط با معیار درآمد، شهرت یا موفقیت شغلی سنجید.
اگر در شرایطی قرار بگیرم که احساس کنم باید میان یک فرصت حرفه‌ای و مسئولیتی مهم‌تر در برابر مردم و کشورم تصمیم بگیرم، این تصمیم را با توجه به شرایط واقعی و ارزش‌هایی که به آن‌ها پایبندم، خواهم گرفت.
البته معتقدم می‌توان هم در فوتبال بین‌المللی فعال بود و هم نسبت به مسائل کشور بی‌تفاوت نبود. این دو لزوماً در تضاد با یکدیگر نیستند. اگر بتوانیم در عرصه بین‌المللی نماینده‌ای حرفه‌ای، اخلاق‌مدار و شایسته برای ایران باشیم، خود این موضوع می‌تواند به اعتبار کشورمان کمک کند.
آرزو دارم روزی بازیکنان بیشتری از ایران در بهترین لیگ‌های جهان حضور داشته باشند و فعالان حرفه‌ای ایرانی نیز بتوانند در قراردادهای معتبر بین‌المللی نقش مؤثری ایفا کنند. مهم این است که موفقیت فردی ما در نهایت بتواند زمینه‌ای برای پیشرفت بیشتر فوتبال ایران باشد.
«شهرت زمانی ارزش دارد که به مسئولیت تبدیل شود»
صبح ملت نیوز: با توجه به تجربه‌های شخصی و حرفه‌ای شما، چه چیزی بیش از همه انگیزه ادامه مسیر را در شما زنده نگه می‌دارد؟
معصومی: خانواده‌ام، خاطرات مادرم، یاد برادرم، مردم کشورم و جوانانی که برای آینده‌شان تلاش می‌کنند.
بعضی از فقدان‌ها هیچ‌وقت از زندگی انسان حذف نمی‌شوند؛ فقط یاد می‌گیری با آن‌ها زندگی کنی و از دلشان معنایی تازه پیدا کنی. وقتی به گذشته نگاه می‌کنم، به این فکر می‌کنم که زندگی با وجود تمام سختی‌ها ادامه پیدا می‌کند و انسان هنوز می‌تواند برای آینده‌ای بهتر تلاش کند.
دوست دارم اگر روزی به جایگاه حرفه‌ای بالاتری رسیدم، بتوانم برای خانواده‌ام، مردم کشورم و جوانانی که به حمایت نیاز دارند، مفید باشم.
شهرت برای من زمانی ارزش دارد که به مسئولیت تبدیل شود. اگر مردم نام انسان را بشناسند، اما او نتواند در موقعیت مناسب برای دیگران قدمی بردارد، این شهرت چه ارزشی دارد؟
نمی‌خواهم فقط به‌عنوان فردی شناخته شوم که با بازیکنان مطرح ارتباط داشته یا در مذاکرات فوتبالی حضور پیدا کرده است. دوست دارم در کنار این فعالیت‌ها، به‌عنوان انسانی شناخته شوم که برای احترام، رفاقت، وفاداری و خدمت به مردم ارزش قائل بوده است.
سخن پایانی؛ «ایران خانه همه ماست»
صبح ملت نیوز: اگر بخواهید در پایان این گفت‌وگو پیامی به مردم ایران بدهید، چه خواهید گفت؟
محمد معصومی: من محمد معصومی هستم؛ با تمام خاطرات تلخ و شیرین زندگی‌ام، با داغ مادر و برادرم، با روزهایی که سخت گذشتند و با آرزوهایی که هنوز برای آینده دارم.
من به اصالت لری خودم افتخار می‌کنم و در عین حال، مردم مازندران و شمال ایران را بخشی از خانواده عاطفی خودم می‌دانم. برای من، محبت مردم با یک اتفاق یا یک اختلاف از بین نمی‌رود.
دوست دارم فوتبال به ما یاد بدهد که می‌توانیم رقیب باشیم، اما دشمن یکدیگر نباشیم؛ می‌توانیم به قوم و فرهنگ خودمان افتخار کنیم، بدون آنکه قوم دیگری را کوچک بشماریم.
من به یاد شهدا احترام می‌گذارم و باور دارم که خدمت به ایران فقط در حرف خلاصه نمی‌شود. هر کدام از ما باید در جایگاه خودمان برای مردم مفید باشیم.
آرزوی من این است که جوان ایرانی، فارغ از قومیت و محل زندگی‌اش، فرصت پیشرفت داشته باشد؛ بازیکن ایرانی بتواند در بالاترین سطح فوتبال جهان بدرخشد و نام کشورمان در عرصه‌های بین‌المللی با شایستگی و اعتبار همراه باشد.
اگر روزی بتوانم به یک جوان کمک کنم که به آرزویش برسد، به یک بازیکن کمک کنم که حقش را به دست بیاورد یا در یک موقعیت حرفه‌ای، نام ایران را به‌درستی نمایندگی کنم، احساس خواهم کرد بخشی از مسئولیت خودم را انجام داده‌ام.
من نمی‌خواهم میان لر بودن و دوست داشتن مازندران یکی را انتخاب کنم؛ همان‌طور که هیچ ایرانی نباید میان ریشه‌های خودش و عشق به ایران مجبور به انتخاب شود.
ایران خانه همه ماست؛ با همه زبان‌ها، فرهنگ‌ها، خاطرات و تفاوت‌هایمان.
فوتبال می‌تواند برای انسان نام بسازد، اما این شرافت، وفاداری و احترام به مردم است که به نام انسان اعتبار می‌دهد. می‌خواهم اگر روزی از محمد معصومی یاد کردند، در کنار فوتبال، از احترامش به مردم، وفاداری‌اش به ایران و باورش به برادری اقوام ایرانی هم یاد کنند.
صعود شاهین کاشمر به لیگ برتر فوتسال نوجوانان کشور
به گزارش صبح ملت نیوز تیم فوتسال شاهین کاشمر با صدرنشینی در گروه دوم مرحله دوم لیگ مناطق کشور، سهمیه...
ادامه مطلب
