معصومی با حمله‌ای صریح به سیاست‌های مدیریتی پرسپولیس: اگر قرار است جوان آکادمی را قربانی کنیم، اما برای بازیکنان خارجی و قراردادهای سنگین توجیه داشته باشیم، پس عدالت در این باشگاه کجاست؟!
محمد معصومی، مشاور و فعال حقوقی فوتبال، در گفت‌وگویی صریح و کم‌سابقه درباره شرایط امیرحسین محمودی، وضعیت امید عالیشاه و برخی تصمیمات مدیریتی باشگاه پرسپولیس اظهار داشت:
«من امروز درباره دو موضوع صحبت می‌کنم؛ امیرحسین محمودی و امید عالیشاه. هر دو برای فوتبال پرسپولیس اهمیت دارند و اجازه نمی‌دهم حق و زحماتشان به‌سادگی نادیده گرفته شود.
امیرحسین محمودی محصول آکادمی خود پرسپولیس است؛ بازیکنی که باشگاه برای پرورش او هزینه‌ای در حد قراردادهای میلیاردی بازیکنان بیرونی پرداخت نکرده است. او مسیر رشدش را در همین مجموعه طی کرده، به تیم ملی رسیده و در مقطعی به‌عنوان یکی از جوان‌ترین بازیکنان ایران در جام جهانی مطرح شده است.
حالا سؤال من از مدیران پرسپولیس این است: چگونه بازیکنی که حاصل سرمایه‌گذاری و آینده‌سازی خود باشگاه است، باید تحت فشار قرار بگیرد؟ مگر فوتبال بدون اعتماد به جوانان معنا دارد؟
من صریح می‌گویم؛ حمایت من از امیرحسین محمودی ادامه دارد و اگر حقی از این بازیکن جوان ضایع شود، پیگیر آن خواهم بود.
اما سؤال بزرگ‌تر من از مدیریت باشگاه، درباره عدالت در برخورد با بازیکنان است.
چطور برای برخی بازیکنان قراردادهای سنگین بسته می‌شود، اما یک بازیکن جوان و محصول آکادمی باید برای کوچک‌ترین فرصت بازی بجنگد؟
درباره قراردادهای سنگین، از جمله قرارداد بازیکنی که رقم آن حدود ۴۲۰ هزار دلار عنوان شده و تمدید قراردادش نیز مورد بحث است، سؤال دارم؛ اگر چنین بازیکنی قرار است بیشتر روی نیمکت باشد، فلسفه این هزینه‌ها چیست؟ هوادار حق دارد بداند معیار فنی و اقتصادی این تصمیمات چه بوده است.
درباره بازیکنانی که با ارقام بسیار سنگین جذب شده‌اند نیز باید شفاف‌سازی شود. وقتی عملکرد یک بازیکن در زمین با انتظارات و هزینه‌ای که برایش شده فاصله دارد، چرا باید جوان خود باشگاه زیر فشار قرار بگیرد؟
من معتقدم معیار باید عملکرد، تعهد و شایستگی باشد، نه نام‌ها و قراردادها.
اما درباره امید عالیشاه؛
امید عالیشاه فقط یک بازیکن نیست؛ او بخشی از هویت و تاریخ معاصر پرسپولیس است. بازیکنی که می‌توانست حداقل سه فصل دیگر به این باشگاه کمک کند. چرا باید چنین سرمایه‌ای به‌سادگی از مجموعه کنار گذاشته شود؟
آیا رکوردها، سابقه، تعصب و محبوبیت او برای پرسپولیس ارزشی نداشت؟
این سؤال جدی من است: آیا تصمیمات درباره عالیشاه صرفاً فنی بود یا نگرانی از محبوبیت و جایگاه او نیز در این تصمیمات تأثیر داشت؟ مدیریت باید پاسخ‌گو باشد.
درباره رضا شکاری و سایر استعدادهایی که به اعتقاد من به‌جای حمایت، با فشار و برخوردهای نامناسب مواجه شده‌اند نیز باید تجدیدنظر شود. ما نباید استعدادهای فوتبال ایران را از نظر روحی و حرفه‌ای دلسرد کنیم.
و در پایان خطاب به آقای حدادی؛
مدیریت با نمایش رسانه‌ای و حاشیه‌سازی موفق نمی‌شود. هوادار پرسپولیس نتیجه می‌خواهد، شفافیت می‌خواهد و عدالت می‌خواهد. هیچ مدیری نمی‌تواند با فضاسازی رسانه‌ای، پرسش‌های جدی درباره عملکرد مدیریتی را برای همیشه کنار بزند.
من نه دنبال سهم‌خواهی هستم و نه با کسی تعارف دارم. بحث من دفاع از حق بازیکن، آینده جوانان و احترام به تاریخ پرسپولیس است.
به‌صراحت اعلام می‌کنم: امیرحسین محمودی تنها نیست. امید عالیشاه هم نباید به‌سادگی از حافظه و تاریخ این باشگاه کنار گذاشته شود.
من برای دفاع از حق بازیکنان جوان و سرمایه‌های واقعی فوتبال ایران کوتاه نمی‌آیم. نه با فشار، نه با حاشیه و نه با فضاسازی رسانه‌ای.
پرسپولیس ملک شخصی هیچ مدیری نیست؛ این باشگاه متعلق به میلیون‌ها هوادار است و هیچ‌کس حق ندارد پاسخ‌گویی را فراموش کند.»
