سفر از استوک مندویل تا پاریس: چگونه دکتر لودویگ گاتمن پایه‌گذار بازی‌های پارالمپیک شد

در انتهای هفته گذشته، دو پارالمپین بریتانیایی در دهکده آرام استوک مندویل در آیلزبری، باکینگهام‌شر، مشعل بازی‌های پارالمپیک را روشن کردند. این مشعل سپس به مدت چهار روز در مسیری به سمت پاریس و از زیر کانال مانش، به مراسم افتتاحیه بازی‌های پارالمپیک سفر کرد. اما داستان این مشعل و بازی‌های پارالمپیک، با روشن شدن یک مشعل دیگر در همان دهکده کوچک استوک مندویل حدود هفتاد و پنج سال پیش آغاز شد.

دکتر لودویگ گاتمن، نورولوژیست آلمانی که از آلمان نازی فرار کرده بود، توسط دولت بریتانیا و نیروی هوایی سلطنتی مأمور شد تا یک واحد تخصصی به نام مرکز ملی آسیب‌های نخاعی را در بیمارستان استوک مندویل راه‌اندازی کند. این مرکز با هدف درمان هواپیمایانی که در جنگ جهانی دوم دچار آسیب‌های نخاعی شده بودند، تأسیس شد. گاتمن، برخلاف روش‌های رایج آن زمان که به بیماران نخاعی توصیه می‌کردند بی‌حرکت دراز بکشند، به قدرت ورزش و فیزیوتراپی در فرایند توانبخشی اعتقاد داشت. او بیماران خود را تشویق می‌کرد تا حرکت کنند، وزنه بزنند، و با وضعیت خود مبارزه کنند. این بیماران که گاتمن را «پاپا» می‌نامیدند، با اعتماد به او، در این مسیر جدید قدم گذاشتند و توانبخشی بیماران پاراپلژی در بریتانیا دگرگون شد.

ورزش از وسیله‌ای برای توانبخشی، به ابزاری برای رقابت تبدیل شد. در ۲۸ ژوئیه ۱۹۴۸، همان روزی که بازی‌های المپیک در لندن افتتاح شد، گاتمن یک رویداد ورزشی برای بیماران پاراپلژی خود ترتیب داد. شانزده نفر از بیماران ویلچری در یک مسابقه تیراندازی با کمان به مصاف یکدیگر رفتند. این رویداد که به عنوان اولین بازی‌های استوک مندویل شناخته شد، به زودی به یک رویداد سالانه تبدیل شد و شامل سربازان جنگی و ورزشکاران معلول بیشتری گردید. در سال ۱۹۵۲، این بازی‌ها به یک رویداد بین‌المللی تبدیل شد و در سال ۱۹۵۶، ۱۸ کشور در آن شرکت کردند.

بازی‌های استوک مندویل به سرعت رشد کرد و در سال ۱۹۶۰ به رم رسید، جایی که مسابقاتی برای افراد مبتلا به آسیب‌های نخاعی برگزار شد که به عنوان اولین دوره بازی‌های پارالمپیک شناخته می‌شود. این بازی‌ها شامل هشت رشته ورزشی بود که در بازی‌های بین‌المللی استوک مندویل سال قبل برگزار شده بودند. در همان سال، مارگارت موگان اولین مدال طلای بریتانیا را در تیراندازی با کمان کسب کرد و سفر به رم را با تمامی دشواری‌هایش به یاد می‌آورد.

با گذشت زمان، بازی‌های پارالمپیک گسترش یافت و در سال ۱۹۸۴ اصطلاح «بازی‌های پارالمپیک» به رسمیت شناخته شد. پس از مشکلات مربوط به میزبانی در آن سال، بازی‌های پارالمپیک از سال ۱۹۸۸ در همان شهری که بازی‌های المپیک برگزار می‌شود، برگزار می‌گردد.

امروز، بازی‌های پارالمپیک با بیش از ۴۰۰۰ ورزشکار در پاریس، به عنوان نمادی از تغییر نگرش‌ها، مشارکت همگانی، و بهبود کیفیت زندگی شناخته می‌شود. این بازی‌ها از پزشکی آغاز شد که حاضر نبود از بیمارانش دست بکشد و به آنها قدرت مبارزه و رقابت بخشید. دکتر گاتمن، پایه‌گذار این حرکت، نشان داد که ورزش می‌تواند زندگی‌ها را تغییر دهد و جهان را به مکانی بهتر تبدیل کند./ انتهای پیام