ما استاد تبدیل فرصتها به بحران هستیم!
✍️حسن کریمی فعال رسانه
روزی روزگاری، در دهکدهای کوچک، بزرگی از شهر دور برای بازدید به دهکده آمد. مردم دهکده بسیار هیجانزده بودند و تمام تلاش خود را برای پذیرایی از میهمان انجام دادند. آنها بهترین غذاها و نوشیدنیها را تهیه کردند و حتی جشن بزرگی برای استقبال از او برگزار کردند.
اما در همین حین، افراد خودی و خانوادههای قدیمی دهکده، که همیشه در تلاش بودند دهکده را به بهترین شکل ممکن حفظ کنند، فراموش شدند. آنها در کنار میهمانان نادیده گرفته شدند و همین وضعیت را میتوان به رفتار با خبرنگاران محلی در سفر اخیر رئیس جمهور و وزرا به خوزستان تشبیه کرد. رسانههای محلی که همواره در خط مقدم اطلاعرسانی و بازتاب مشکلات مردم بودهاند، نادیده گرفته شدند و فرصتی برای پوشش رویدادها نیافتند.
رهبر آگاه و مدبر ایران اسلامی، همواره بر اهمیت رسانهها و نقش خبرنگاران در جنگ نرم تأکید دارند. ایشان بیان کردهاند که در جنگ نرم، رسانهها و خبرنگاران نقش اول را دارند. این جمله به خوبی اهمیت و تأثیرگذاری خبرنگاران و رسانهها در مقابله با جنگ نرم و آگاهیبخشی به جامعه را نشان میدهد.
با توجه به سفر دو روزه اخیر رئیس جمهور و ۱۰ وزیر به استان خوزستان، فرصتی گرانبها برای رسانههای محلی این استان پدید آمد تا در مرکز توجهات قرار گیرند و برای ۴۸ ساعت بازتابدهنده رویداد مهمی در سطح ملی باشند. متأسفانه، این فرصت به نحو مطلوب استفاده نشد.
الیاس حضرتی، چند روز قبل از سفر دکتر پزشکیان، اظهار داشت که جناب دکتر پزشکیان معتقدند هیچ رسانهای از تهران نباید همراه این سفر باشد و صرفاً باید از ظرفیت رسانههای محلی در خوزستان استفاده شود. اما در عمل، این امر محقق نشد و رسانههای محلی نادیده گرفته شدند.
نحوه برخورد با رسانهها نشان از بیمهری و عدم حمایت از آنها داشت. بسیاری از رسانهها امکان حضور در جلسات و برنامههای سفر را نداشتند و گزینشها بیشتر سلیقهای به نظر میرسید و هیچ کارگروه مشخص یا رویکرد برنامهمحوری وجود نداشت. عدم تشکیل کارگروههای رسانه تخصصی با وجود حضور ۱۰ وزیر در استان، بیانگر نادیدهگرفتن اهمیت رسانههای محلی بود.
در قانون جریان آزاد پوشش اخبار و رویدادها، رسانهها باید بتوانند بدون محدودیت و با آزادی کامل به پوشش اخبار بپردازند. اما در این برنامه اخیر، محدودیتهای زیادی برای رسانههای محلی ایجاد شد و این امر باعث شد تا بسیاری از رسانهها نتوانند به درستی وظایف خود را انجام دهند. این محدودیتها نه تنها به ضرر رسانهها بلکه به ضرر مردم و جامعه نیز بود.
سؤال اینجاست که چرا به رسانههای مختلف اجازه پوششدهی این رویداد ملی داده نشد؟ این رفتار اجحافی بود که در حق همکاران رسانهای صورت پذیرفت. علت این چینش سلیقهای و حذف طیف وسیعی از رسانهها در این رویداد چه بود؟ چرا باید چنین کنیم که مهمترین فرصتها به تهدید تبدیل شوند؟
امید است تیم دولت و استانداری خوزستان با شایستهسالاری و برنامهریزی توسعهمحور، شرایط بهتری را برای همکاری با رسانههای محلی فراهم آورند و به اصول جریان آزاد اخبار و رویدادها احترام بگذارند.
