طبق اعلام واتیکان، صبح امروز پاپ فرانسیس به وقت محلی در بیمارستان جملی درگذشت. علت دقیق مرگ به‌طور رسمی اعلام نشد، اما منابع پزشکی، ذات‌الریه و عوارض تنفسی را عامل اصلی دانسته‌اند.
اپ فرانسیس، رهبر ۸۸ ساله کلیسای کاتولیک، امروز دوشنبه – ۲۱ آوریل ۲۰۲۵ در بیمارستان آگوستینو جملی رم درگذشت. خورخه ماریو برگولیو، که از سال ۲۰۱۳ با نام فرانسیس، هدایت بیش از ۱.۳ میلیارد کاتولیک را بر عهده داشت، پس از سال‌ها مبارزه با بیماری‌های مزمن تنفسی و سایر مشکلات سلامتی، سرانجام تسلیم شد.
سابقه بیماری/ زندگی با یک ریه
پاپ فرانسیس از جوانی با مشکلات سلامتی دست‌وپنجه نرم می‌کرد. در سن ۲۱ سالگی، در دهه ۱۹۵۰، او به دلیل عفونت شدید ریوی تحت عمل جراحی قرار گرفت که طی آن بخش عمده ریه راستش برداشته شد. این جراحی، که برای نجات جان او ضروری بود، فرانسیس را برای همیشه با ظرفیت تنفسی محدود و آسیب‌پذیری بالا در برابر عفونت‌های ریوی تنها گذاشت. به گفته منابع پزشکی نقل‌شده توسط رویترز، زندگی با یک ریه باعث شد او در برابر بیماری‌هایی مانند آنفلوآنزا و ذات‌الریه حساس‌تر باشد.
در سال‌های پاپی‌اش، مشکلات سلامتی دیگری نیز به سراغ فرانسیس آمد. او از دیورتیکولوز رنج می‌برد، بیماری‌ای که باعث التهاب کیسه‌های کوچک در دیواره روده می‌شود و گاهی به انسداد یا عفونت منجر می‌شود.
در ژوئن ۲۰۲۳، او به دلیل عوارض این بیماری تحت عمل جراحی شکمی قرار گرفت. همچنین، سیاتیک (درد عصب ناشی از فشار بر ستون فقرات) و مشکلات زانو، که او را مجبور به استفاده از ویلچر یا عصا کرد، تحرک او را در سال‌های پایانی محدود کرده بود.
از سال ۲۰۲۱، بستری شدن‌های مکرر در بیمارستان آگوستینو جملی، معروف به «بیمارستان پاپ‌ها»، نشان‌دهنده وخامت تدریجی سلامت او بود.
در مارس ۲۰۲۳، او به دلیل برونشیت بستری شد و در نوامبر ۲۰۲۴، آنفلوآنزا و التهاب ریوی او را بار دیگر راهی بیمارستان کرد. این مشکلات تنفسی، که با سابقه جراحی ریه و سن بالا تشدید می‌شد، به بزرگ‌ترین تهدید برای سلامتی‌اش تبدیل شده بود.
وخامت نهایی؛ نبرد با ذات‌الریه
در فوریه ۲۰۲۵، وضعیت سلامتی فرانسیس به نقطه‌ای بحرانی رسید. واتیکان اعلام کرد که او به دلیل ذات‌الریه دوطرفه (عفونت هر دو ریه) در بیمارستان جملی بستری شده است. این عفونت، که شامل چندین ارگانیسم میکروبی مقاوم بود، به گفته پزشکان، درمان را به شدت پیچیده کرد. سن بالا، ظرفیت محدود ریوی و ضعف سیستم ایمنی، شانس بهبودی را کاهش داده بود.
علائم فرانسیس شامل تب، تنگی نفس و کاهش سطح اکسیژن خون بود. گزارش‌های پزشکی حاکی از آن بود که او همچنین با نارسایی خفیف کلیه مواجه شده بود، عارضه‌ای که اغلب در بیماران مسن با عفونت‌های شدید رخ می‌دهد.
آخرین تلاش‌های درمانی
تیم پزشکی فرانسیس از پیشرفته‌ترین روش‌های درمانی برای نجات او استفاده می‌کرد. آنتی‌بیوتیک‌های قوی برای مقابله با عفونت چندمیکروبی تجویز شد، اما مقاومت باکتریایی چالش بزرگی بود. اکسیژن‌درمانی با فشار بالا و در مواردی استفاده از دستگاه‌های کمک‌تنفسی برای حمایت از ریه‌های ضعیف او به کار گرفته شد. به دلیل کم‌خونی ناشی از بیماری، تزریق خون نیز انجام شد تا سطح اکسیژن‌رسانی بهبود یابد.
با این حال، تلاش‌ها برای تثبیت وضعیت فرانسیس کافی نبود. واتیکان امروز اعلام کرد که پاپ فرانسیس ساعت ۷:۳۵ صبح به وقت محلی در بیمارستان جملی درگذشت.
علت دقیق مرگ به‌طور رسمی اعلام نشد، اما منابع پزشکی، از جمله آسوشیتدپرس و رویترز، ذات‌الریه و عوارض تنفسی را عامل اصلی دانستند. مرگ او پایان مبارزه‌ای طولانی با بیماری بود که شجاعت و استقامت او را در برابر ضعف جسمانی نشان داد.
