شایسته گزینی راز مدیریت موفق
دکتر سیدمحمدعلوی/استاد دانشگاه
تنور انتخابات گرم بود ودر این بازار گرمِ وعده ها، شایسته گزینی کالایی پر مشتری .
شایسته گزینی همواره مطلوب بوده و راز مدیریت موفق ، اما چگونه؟
دولت هایی که پیش از این وعده شایسته گزینی می دادند و آرای زیادی از سوی شیفتگانِ شایستهِ گزینی را جلب می کردند در عمل به نحوی مایوس کننده عمل کردند .
اتوبوسی ، نیرو آوردند ،و لشکریان شایسته!!!! را به سریر قدرت نشاندند ، و آنگاه قطار قطار نیروی غیر شایسته!!!! پیاده کردند و به دنبالش
مدیران کارکشته را از چرخه کار وفعالیت خارج کردند.
اما کانون و نهاد شایسته گزینی کجا بود؟
ستاد های انتخابات ودفاتر مربوطه ، محل استعداد یابی بود و کانون کشف مدیران ،
مدیرانی که تازه پشت لبشان سبز شده بود،
مدیرانی که تنها هنرشان بدوبدو در دفاتر ستاد های انتخاباتی بود ،مدیرانی که هنرشان تملق بود وچاپلوسی ، مدیرانی که در شرکت سهامی ستادهای انتخاباتی مُهرِ شایستگی از قبل بر احکامشان خورده بود.
ومنتخب مردم در ادوار مختلف، هرچند پاک بود وپاکدست ،
هرچند عالم بود ودانشمند ،
استاد دانشگاه بود یا سخنور وادیب خوش سابقه، در چنبره مشاوران بود و گوش بفرمان نصایح و تصمیماتشان ، و عزل ونصب هایی که دیدیم وشنیدیم.
نبود احزاب و تشکیلات مردمی و شناسنامه دار که افراد
الفبای سیاست را از ابتدا طی کرده و
مراحل ترقی سیاسی را بپیمایند ، و در طول زمان به پختگی رسیده باشند و نهایتا به تکامل مطلوب ، مشکل اساسی بود .
این که از بالا ساخته باشند، ودستوری مُهره گزینی کرده باشند ، مردم ساز باشند و نه دولت ساخته، آن چنان که دیدیم وتجربه کردیم، به صبحی ناگهان متولد شوند و به شبی ناگهان فرو پاشند ،نمونه هایش زیاد است و حوصله ی نامیدن اندک….
آری درنبود حزب وانجمن های مردم نهاد، این داستان تاسف بار اتوبوسی برود وقطاری بیاید پا برجاست…
و…
و آرزوی مدیران شایسته وشایسته گزینی رویایی دست نیافتنی / انتهای پیام
۱۶ تیر ۴۰۳
